Rozdział: 2 - "Gdzie ja jestem?"

Obudził mnie głośny huk, przeciągnęłam się i otworzyłam oczy. Byłam zdezorientowana, właśnie zdałam sobie sprawę że nie mam bladego pojęcia gdzie jestem. Zasnęłam na podwórku, a budzę się w czyimś pokoju! O co tu chodzi?! Zeszłam na dół z kąt pochodził ten niewyjaśniony huk. Gdy weszłam do bodajże kuchni po prostu mnie zatkało przy mikrofalówce stał Harry i chyba próbował ją uruchomić ale za żadne skarby świata nie wiedział jak. Skrzyżowałam ręce na wysokości klatki piersiowej i głośną chrząknęłam tak aby mnie usłyszał. Momentalnie się odwrócił i widać było, że jest trochę zakłopotany
-Czy mógłbyś mi wyjaśnić łaskawie co ja tu robię?!
-Uspokój się zaraz ci to wyjaśnię
-No to wyjaśnij!
-Wczoraj wprowadziłem się tu obok ciebie gdy wyszedłem na ogródek zamknąć psa w domu bo strasznie padało to ciebie zauważyłem jak leżysz w tym deszczu to co miałem zrobić?
-Trzeba było mnie zostawić!
-Przecież mogło ci się coś stać
-I co i tak nikt by nie tęsknił!
-Przestań nie mów tak
-Wiem to- uspokoiłam się już i mówiłam ciszej
-Jak to, na pewno rodzice by za tobą tęsknili, koledzy i koleżanki
-Jak bym jeszcze to wszytko miała- powiedziałam to tak cicho, że miałam nadzieję że nie usłyszy. Myliłam się
-Co?
-To co słyszysz, nie mam nikogo! Nie mam rodziców, nie mam żadnych kolegów ani koleżanek. Nikogo!- rozpłakałam się, ostatnio bardzo często płakałam. Stało się to taką rutyną
-Będę już szła- powiedziałam i skierowałam się do wielkich drewnianych drzwi
-Nie zaczekaj
-Nie zrozum, nie chcę się mieszać w twoje życie. Gdybyś się gdziekolwiek pokazał ze mną wszyscy by cię wyśmiali , ja już mam zrujnowane życie nie chcę również rujnować twojego
-Ja chcę ci tylko pomóc
-Mi już nikt nie pomoże- wyszłam z budynku i skierowałam się do swojego domu, weszłam do środka i zsunęłam się po ścianie. Nie wiem co mam robić, co ma robić ze sobą. Wstałam i podeszłam do półki na której stało zdjęcie Alexa, wzięłam je ręki a po z mojego policzka łzy zaczęły kapać na szybkę, która chroniła zdjęcie.
-Co ma zrobić? Czy mam skończyć? Czy mam dać sobie czas? A co z Harrym, mam dać sobie pomóc?- tyle pytań krążyło po mojej głowie, a na żadne nie znałam odpowiedzi. Nagle usłyszałam dzwonek do drzwi poszłam je otworzyć i ujrzałam Harrego
-Za nim cokolwiek powiesz wiec, że ja nie odpuszczam tak łatwo
-Ale ja cię nawet nie znam
-To możesz poznać- uśmiechnął się i wszedł do środka
-To jak już tu jesteś to może obejrzymy film?
-Pewnie
-To ja pójdę po coś do picia i jedzenia a ty wybierz jakiś film- powiedziałam i zmierzyłam gdy wróciłam Harry oznajmił mi, że będziemy oglądać horror. Nie lubiłam ich strasznie się bałam ale trudno. W pewnym momencie gdy leciała straszna muzyka Harry mnie wystraszył. Musiałam się odgryź dlatego rzuciłam w niego poduszką i tak rozpętałam wojnę na poduszki...
***
Hej macie kolejny rozdział mam nadzieję, że wam się podoba czekam na komentarze ;)
Jak macie czas to dajcie lajka dla tej stronki:
https://www.facebook.com/pages/Moje-nazwisko-Styles-Problem/482507108489157